สวัสดีครับ
ตอนนี้โออยู่ที่มหาวิทยาลัยรังสิตครับ วันนี้อาจารย์สอนวิชาแรกเลิกเร็วมากๆ มีเวลาว่าง 3 ชม.กว่า เลยตกลงกับเพื่อนๆ(น้องๆ) ว่าเราๆไปหาที่นอนกันเถอะ เลยตัดสินใจไปหาร้านนวดครับ
ที่ม.รังสิต ที่คณะแพทย์แผนตะวันออกด้วย ซึ่งคณะนี้ก็มีการสอนนวดเช่นกัน แต่พอเข้าไปสอบถามก็มีแต่นวดแก้อาการต่างๆ…
นี่แหละน๊าคนเรา อยู่เฉยไม่ได้เลย ต้องหาเรื่องเจ็บตัวจะได้สบายใจ อิอิ
โอใช้ Tumblr in BlackBerry ทดลองส่ง VDO นี้ขึ้นมาครับ อืมม ใช้ได้นะเนี่ย แต่ยังงงอยู่นิดหน่อยนะครับ
ฮาได้อีกนะเนี่ย อิอิ
เข้าใจเธอและรู้ดี ว่าเธอไม่มีใจให้กันเลยก็เข้าใจ
ว่าฉันไม่มีสิทธิ์หวังหรือคิดหรือฝั่นใฝ่ จะให้เธอมาสนใจใยดีไม่มีทาง
แอบมองเธอเท่านั้นเองที่ฉันทำได้ แค่เพียงบอกเธอผ่านสายตา
และหวังเล็กๆว่าวันใดวันหนึ่งถ้าเธอมองมา วันหนึ่งเธอคงเข้าใจ
ว่าคนคนนั้นที่เธอเคยเดินผ่าน ทางทางเดิมนั้นเขาตั้งใจ
แค่มองตากันถ้าเขาทำได้ ก็จะบอกเธอไป…
ปล.ถ่ายเองจากกล้องธรรมดาด้วยเมมอันน้อยนิด เพลงนี้ครบสุดแล้ว
เพราะเนอะ ฟังแล้วจะขาดใจ 555
สวัสดีครับ ระหว่างที่โอกำลังนั่งกินสุกี้ MK ที่เหลือจากเมื่อคืนอยู่นี้ ก็คิดอะไรสนุกๆขึ้นมาได้ครับ นั่นก็คือ เกมส์ที่ชื่อว่า “อะไรอยู่ใต้ที่นั่ง?”
เกมส์มีอยู่ว่า โอจะเอาการ์ดเล็กๆ 30 ใบ (ไม่กล้าแปะเยอะครับ เพราะไม่แน่ใจว่าจะมีคนมาถึงรึเปล่า และโอคงเดินแปะเองไม่ไหวครับ ฮ่าๆๆๆ) ที่การด์เล็กๆใบนั้น…
เสียใจจัง ไม่มีโอกาสได้เล่นเกมส์กะโอเลยอ่ะ แต่อยากมีส่วนแบ่งในหัวใจโอนะ อิอิ
คิดถึงคนนี้จัง เมื่อไหร่จะมีงานอะไรที่ตามไปดูได้น้อ (ยกเว้น This is it นะคะ เพราะอดแน่ๆแล้ว)
ขอบคุณรูปจาก เฟซบุค(คิดว่าใช่) น้องนะคะ
ฮั่นแน่ เอาหน้าหมูมา ไม่ขำแย่เหรอ 555
